Vris 的个人资料[-Sepia-] - Memories照片日志列表 工具 帮助

日志


5月24日

กว่าจะรู้ก็ต่อเมื่อ . . .

จะรู้ว่าโลกนี้ . . . มันกว้างใหญ่
ก็ต่อเมื่อเราได้ . . . ออกเดินทาง

จะรู้คุณค่าของอะไร . . . ในสักอย่าง
ก็ต่อเมื่อเราได้ . . . เสียมันไป

จะรู้ความหมาย . . . ของฟ้าหลังฝน
ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น . . . มันมาได้

จะรู้ว่ายังมีเรื่อง . . . อีกมากมาย
ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ . . . ยอมรับมัน

จะรู้ว่าในหนังสือ . . . มีอะไร
ก็ต่อเมื่อเราได้ . . . ลองเปิดอ่าน

จะรู้เวลา . . . ของดอกไม้บาน
ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม . . . อยู่อย่างนั้น

จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ . . . มันมีค่า
ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา . . . ในสักวัน

จะรู้ถึงความในใจ . . . ของกันและกัน
ก็ต่อเมื่อเราได้พูด . . . มันออกไป

จะรู้ว่าอะไร . . . ที่เรียกว่าคิดถึง
ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง . . . มีใครสักคน

จะรู้ความหมายในคำรัก . . . สักหน
ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน . . . ทำให้หวั่นไหว

จะรู้ว่าค่ำคืนนี้ . . . คงไม่เงียบเหงา
ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า . . . ได้มีโอกาสบอกไป

จะรู้ว่าเป็น “เธอ” เท่านั้น . . . ที่ฉันมีให้
ก็ต่อเมื่อทุกครั้ง…ที่เขียนอะไรลงไป
จะมีแต่ภาพเธอในใจ...ที่เกิดขึ้นมา
5月19日

"คนที่เรารัก" VS. "คนที่รักเรา"

คนที่เรารัก . . .คือคนที่ใช่สำหรับเรา
แต่บางครั้ง. . .เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่

คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราเพียงมองผ่าน
แต่เขา. . .กลับมองเราอย่างใส่ใจ

คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี
แต่แท้จริงแล้ว. . . เรากลับไม่รู้จักเขาเลย

คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก
แต่เขา. . .กลับพยายามทำความรู้จักเรา

คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้
แต่สิ่งที่เราให้ . . . เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป

คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย
แต่เขา. . .กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา

คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข
แต่เวลาเราทุกข์. . . เรากลับมองหาเขาไม่เจอ

คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข
แต่เวลาทุกข์. . . เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม

คนที่เรารัก. . .คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา
แต่ที่แย่กว่าคือ. . . ตลอดมา "เขาไม่ได้รักเรา"

คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง
แต่มีสิ่งหนึ่ง. . .บอกให้รู้ว่า . . . "เขารักเรา"
5月15日

อย่าตัดสินความรู้สึกของคนอื่นว่าเป็นแบบนี้!

อย่าตัดสินความรู้สึกของใครบางคน
ว่ามันเป็นเพียงแค่. . . “ชั่ววูบ” . . .
ตราบใดที่คุณยังเชื่อในรักแท้
ที่คุณพยายามมอบให้ใครสักคน

อย่ามองคนบางคนว่า. . . “โง่เขลา” . . .

ที่เฝ้ามอบความรักให้คุณมากมายเหลือเกิน
ตราบใดที่คุณเอง ก็ยังไม่รู้เหตุผล
ของการที่คุณมอบความรักให้ใครไปสักคน

อย่าดูถูกคุณค่าของความรักที่ได้จาก
คนที่คุณ ไม่ได้รัก . . .
ตราบใดที่คุณก็ยังเฝ้ารอมอบความรักให้กับ
คนที่ไม่ได้รักคุณเช่นกัน

เพราะอย่างน้อย ไม่แน่ว่าในขณะเดียวกัน
ที่คุณร้องไห้ ให้กับคนที่ไม่เห็นค่าความรักของคุณ
มีคน คนหนึ่งเฝ้ามองคุณด้วยความเจ็บปวด
ด้วยเหตุผลเดียวกัน. . .
5月11日

“ความรัก” ไม่มีถูก-ผิด?

คุณไม่ผิดที่ไปรักเขาคนนั้น
และเขาเองก็คงไม่ผิดที่ไม่ได้รักคุณ
ในทางตรงข้าม คุณไม่ผิดที่ไม่ได้รักเขาคนนั้น
และเขาก็ไม่ผิดที่มารักคุณเช่นกัน

การห้ามใจไม่ให้รักนั้นยากนัก
แต่คงเทียบไม่ได้กับการห้ามใจให้ลืมรักเพราะย่อมยากกว่า

คุณอาจทำได้เมื่อมีใครอีกคนก้าวเข้ามาในชีวิตคุณ
แต่มันคงไม่ง่าย ถ้าคุณต้องหักใจให้ลืมในขณะที่คุณอยู่คนเดียว

เขาว่าการชนะใจตัวเองนั้นอาจดีและมีค่าที่สุด
แต่ในเรื่องความรัก การชนะใจคนที่เรารักนั้นอาจย่อมมีค่ากว่า
แต่มันอาจมีค่ากว่านั้น . . .
ถ้าคุณสามารถชนะใจตัวเองที่จะปฏิเสธกับความรักที่ย้อนมาหาคุณ
และมันอาจมีค่าที่สุด ถ้าคุณยอมที่จะ "แพ้" ใจตัวเองเพื่อจะกลับไปหาความรักนั้น

ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน
แต่อย่าลืมว่าบนโลกไม่ได้มีคนสองคนเท่านั้น
อย่าโกรธเขาที่ต้องปฏิเสธรักจากคุณ
ด้วยเหตุผลว่าเราเข้ากันไม่ได้
ด้วยเหุผลว่าสังคมเราต่างกัน
ด้วยเหตุผลว่าเขารักคนอื่นที่มีค่าพอกับคุณ

วิทยาศาสตร์อาจต้องการเหตุผล
แต่เรื่องความรักย่อมไม่ต้องการเหตุผลใดใด

คนดีอาจรักกับคนเลว
จงอย่าโทษเขาว่าเขารักคนผิด
จงอย่าโทษเขาว่าเขารักคนที่ไม่เอาไหน
และจงอย่าโทษตัวเองว่าเรารักคนที่ไม่ดี

จงเชื่อในสายตาของตัวเอง
จงเชื่อประตูหัวใจอันมีค่าที่เลือกจะเปิดรับเขาคนนั้น
แม้ใครจะพูดว่าคู่ของเราเป็นคนไม่ดี
แต่ในแง่ของความรัก คุณทั้งสองเป็นคนดีของกันและกัน

เหตุผลทั้งหมดเพราะความรักแต่ละคนย่อมต่างกัน
ไม่แปลกที่บางคู่อาจทะเลาะกันทั้งวัน
ไม่แปลกที่บางคู่อาจหวานให้แก่กันได้ทั้งวัน
และไม่แปลกที่บางคู่ต่างเฉยชาต่อกัน
และก็คงไม่แปลกเลยที่บางคู่อาจต่างกันราวฟ้ากับดิน

อย่าไปคิดว่าทำไมคู่เราถึงไม่เหมือนคู่ของใครเขา
อย่าไปคิดว่าคู่เราแปลกหรือเปล่า
อย่าไปสนใจว่าเราควรเปลี่ยนแปลงอะไรไหม
ถ้าจะเปลี่ยน ขอให้เพื่อรักมิใช่เพื่อเลิกรักนะจ๊ะ
5月8日

เราควรจะรักกันแบบไหน?

“ความรัก” ของหลายคน อาจไม่อ่อนหวาน
แต่ทุกคน(ส่วนใหญ่) อาจจะมี “ความรัก” ที่อ่อนไหว
จะมีใครบ้างที่ไม่เคยอมยิ้มคนเดียวเพราะ "ความรัก"
และจะไม่มีใครบ้างที่ “ความรัก” ไม่เคยทำให้ร้องไห้แม้แต่ครั้งเดียว

หลายคนจึงบอกว่า
“ความรัก” เป็นเหมือน “ทะเล”
มีเวลาที่นิ่งสงบ มีเวลาที่มีคลื่นลม
มีเวลาที่สวยงาม และมีเวลาที่น่ากลัว
แต่ถึงอย่างไร ใครต่อใครก็ยังอยากจะไปทะเล

เช่นกันไม่ว่าจะอย่างไร ใครต่อใครก็ยังอยากจะมีความรัก
แม้ว่ารักนั้นจะเป็นรักข้างเดียว
แม้รักนั้นจะทำให้ทุกข์ทรมานสักเพียงใด
แม้รักจะทำให้หลับไปทั้งน้ำตาของความเสียใจก็ตาม

แล้วจะรักแบบไหน? ให้พอดีในความอ่อนไหว
ไม่จืดชืดเย็นชาจนน่าเบื่อ ขณะเดียวกันก็มีความมั่นคงในใจ
คำตอบที่มีให้ คือให้ รั ก กั น แ บ บ ทะ เ ล

โดย ห่วงใยกัน ให้มากเท่าเท่ากับเม็ดทราย
ให้อภัยกัน ให้ได้ . . .
เหมือนที่ทะเลไม่เคยโกรธเกลียวคลื่น
. . . ไม่ว่าคลื่นจะโหมกระหน่ำรุนแรงแค่ไหน

ในบางครั้งที่ต้องห่างไกล หัวใจก็ต้องคงมั่นได้เหมือนโขดหิน
. . . ไม่เปลี่ยนใจง่าย ไม่อ่อนไหวไปรักคนอื่น

ให้ความอิสระ เหมือนอย่างนกทะเลต้องการจากท้องฟ้า
. . . อย่ากักขังคนรักไม่ให้คบเพื่อน ไม่ให้ไปไหนทั้งนั้น

ความผูกพันไม่ใช่คุก ถึงจะคบกันแล้วก็ไม่ได้หมายความว่า
. . .ต้องสบตาฉันคนเดียวเท่านั้น
และไม่ทำตัวเป็นเจ้าของหรือออกกฏหมายบังคับอีกคน
. . . เพราะทะเลก็ยังไม่เคยครอบครองปลา

แล้ว “ความรัก” ที่แม้จะดูอ่อนไหวและแปรปรวน
ก็จะเป็น “ความรัก” ที่มีอยู่นาน เช่นเดียวกับที่ทะเลมีอยู่บนโลกนี้
5月4日

“ความรัก กับ อากาศ” เธอเลือกที่จะขาดสิ่งไหน?

ไม่มีอากาศ . . . ก็ไม่มีลมหายใจ
ไม่มีความรัก ยังหายใจได้ เหมือนทุกวัน

อากาศไม่ต้องเสาะแสวงหา
แต่ความรักจะได้มาต้องบากบั่น
อากาศได้มาง่ายๆ และมีอยู่มากมายร้อยพัน
ส่วนความรัก แม้เพียงฝัน . . . ก็สุขใจ

อากาศแทบไม่มีน้ำหนัก
ส่วนความรัก ใครก็เห็นว่ายิ่งใหญ่
อากาศ ไม่เคยสร้างความเสียใจ
หากความรัก ทำให้ต้องร้องไห้ มีน้ำตา

อากาศ ทำให้ทุกชีวิตดำรงอยู่
และความรัก ทำให้ลมหายใจทุกอณูมีคุณค่า
อากาศมองเห็นได้ยากด้วยสายตา
ส่วนความรัก เห็นด้วยตารู้ด้วยใจ

มีอากาศโลกก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่
มีความรักโลกจะกลายเป็นสีชมพูหวานไหว
สำหรับอากาศ เข้า-ออกตามลมหายใจ
แต่ความรักหากมีไว้ . . . ก็ไม่อยากสูญเสียไปสักนิดเดียว

ดูแลรักษาอากาศว่าลำบาก
ดูแลความรัก ยิ่งยุ่งยาก หากไม่ชอบแลเหลียว
อากาศมากเท่าไหร่ . . . ก็ไม่กลมเกลียว
ความรักแม้บางเบาก็แน่นเหนียว . . .และผูกพัน

ส่วนประกอบของอากาศสามารถบรรยาย
แต่ความรักไม่อาจอธิบายด้วยคำสั้นๆ
อากาศ อาจดี - แย่ แต่ละวัน
ส่วนความรักนั้น จะยังคงอบอุ่นกรุ่นหัวใจ

"ความรัก" กับ "อากาศ"
หากถามฉันว่าเลือกที่จะขาดสิ่งไหน
แม้อากาศจำเป็นสักเพียงใด
ในโลกที่ความรักสิ้นไร้ . .ก็ไม่อาจทนอยู่ได้ เช่นกัน. . .
5月1日

"แตกต่าง แต่...เติมเต็ม"

แปลกมั๊ย...ใครๆ ก็คิดว่าเวลากับนาฬิกาเป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ
จริงๆ แล้ว มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นซักหน่อย

เวลา... เดินไปข้างหน้า
นาฬิกา... เดินอยู่ที่เก่า
เวลา... เราไม่อาจย้อนกลับ
นาฬิกา... เราหมุนย้อนมันได้

เวลา... เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน
นาฬิกา... เสียก็ซ่อม หรือซื้อใหม่ไปเลย
เวลา... ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกะอะไร
นาฬิกา... ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมันมาทั้งนั้น

แล้วอย่างนี้ มันจะคู่กันได้ยังไง
ในเมื่อมันแตกต่างกันเหลือเกิน
แต่ถามหน่อย... ถ้าไม่มีนาฬิกา จะรู้เวลามั๊ย

หรือถ้ามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา จะมีประโยชน์อะไร
ถึง 2 สิ่งจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามันจะคู่กันแล้ว
ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแต่จะมองเห็นมันรึป่าว?

ฉัน... อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า
หาสิ่งใหม่ๆ ที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง
เค้า... อาจเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ
ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ

ฉันอาจไม่พบกับเค้าเลย ถ้าฉันยังดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า
ฉันอาจไม่พบกับเค้าเลย ถ้าฉันไม่มองไปข้างหลัง
เค้ายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังอยู่แบบเดิมๆ
เค้ายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของเขาไป

แต่ฉันยังเฝ้ามอง เฝ้ารอ …
ความแตกต่าง อาจสร้างกำแพงบังเค้าไว้
แต่ฉันยังเชื่อมั่น ว่าซักวัน สิ่งนั้นนั่นแหละ
ที่จะเชื่อมโยงใจเราเข้าหากัน

ความแตกต่าง จะเติมเต็มส่วนที่เราขาดหาย
และสุดท้าย ก็จะเหลือเพียงแค่คำว่า…กันและกัน...
เหมือนกับเวลาและนาฬิกา ที่ยังคู่กันเสมอมาและตลอดไป