Vris 的个人资料[-Sepia-] - Memories照片日志列表 工具 帮助

日志


3月31日

ขอจงหันกลับมามองสิ่งที่คุณไม่เคยเห็นบ้าง

คนหนึ่งวิ่งตาม . . . อีกคนวิ่งหนี
คนหนึ่งฟุ้งซ่าน . . . อีกคนไม่คิดแถมอึดอัด
คนหนึ่งสนใจ ใส่ใจดูแล เป็นห่วง . . . อีกคนไม่เคยรู้สึกว่ามีค่า

คนหนึ่งโทรไปแล้วหาเรื่องคุย . . . อีกคนรับสายแล้วหาเรื่องวาง
คนหนึ่งอยากเจอนานๆ ทีก็ยังดี . . . อีกคนทำงาน ไม่ว่างอยากพัก
คนหนึ่งคิดถึงอีกคน . . . แต่อีกคนแกล้งทำเป็นไม่รับรู้
คนหนึ่งเพิ่งหยุดร้องไห้แล้วโทรหา . . . อีกคนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเสียงเปลี่ยนไป

บางครั้งคุณควรคิดย้อนกลับไปถึงคนที่เขารักและเป็นห่วงคุณบ้าง
อย่าทำเหมือนความรู้สึกและสิ่งดีๆ ที่เขาทำให้คุณไม่มีค่า
อย่าทำเหมือนความรู้สึกและสิ่งดีๆ ที่เขาให้ไม่มีความหมายอะไรเลย
อย่าทำร้ายความรู้สึกของคนที่รักคุณ
ขอจงดูแลความรู้สึกของคนข้างๆ คุณบ้าง
อย่าให้ความรู้สึกดีๆ ต้องจางหายไป

คุณควรจะเริ่มรักคนอื่นบ้าง
หันกลับไปมองสิ่งที่คุณไม่เคยเห็นบ้าง
ก่อนที่จะหวังให้คนอื่นมารักคุณ
3月27日

หวงและห่วง

"หวง" คือ การทำให้ตัวคุณเองมีความสุข

"ห่วง" คือ การทำให้คนที่คุณรักมีความสุข

"หวง" คือ การผูกมัดคนที่คุณรักไว้ด้วยกาย

"ห่วง" คือ การผูกมัดคนที่คุณรักไว้ด้วยใจ

"หวง" คือ การเห็นแก่ตัว

"ห่วง" คือ การเสียสละ

"หวง" คือ การที่คุณให้เขาทำอะไรในกรอบของคุณ

"ห่วง" คือ การที่คุณให้เขาทำอะไรในกรอบของเขา

"หวง" คือ ประโยคคำสั่ง

"ห่วง" คือ ประโยคขอร้อง

"หวง" คือ คุณรักเขาและต้องการให้เขารักคุณ

"ห่วง" คือ คุณรักเขาแต่ไม่ต้องการให้เขารักคุณ

"หวง" คือ สิ่งที่คุณทำแล้วเกิดความทุกข์ใจ

"ห่วง" คือ สิ่งที่คุณทำแล้วเกิดความสุขใจ

"หวง" คือ การทำสิ่งที่ไร้สาระเพื่อให้เขาต้องอยู่กับคุณ

"ห่วง" คือ การทำสิ่งมีสาระที่ไม่ต้องการให้เขาอยู่กับคุณ

"หวง" คือ การออกไปเต้นแร้งเต้นกา

"ห่วง" คือ การอยู่เฉยๆ นั่งมองเพียงเงียบๆ

"หวง" คือ การบังคับขู่เข็ญโดยเขาไม่เต็มใจ

"ห่วง" คือ การปล่อยให้เขาได้ทำในสิ่งที่เขาพอใจ

"หวง" คือ ความรักที่จอมปลอม

"ห่วง" คือ ความรักแ ท้จริง

และ............

"หวง" คือ การที่คุณหลอกตัวเองว่าเขารักคุณ

"ห่วง" คือ การที่คุณหลอกตัวเองว่าเขาไม่รักคุณ

3月26日

เพื่อนสนิทของฉัน

เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นต้องเป็นเพศเดียวกันเสมอไป…..เพียงแค่เป็นใครๆ ที่เปิดใจ…..พร้อมที่จะดูแลต้นไม้แห่งมิตรภาพ…. ขณะที่ยอมรับว่าความสนิทสนมของเพื่อนต่างเพศกันนั้น…..ย่อมมีกฎบางอย่างที่เราต้องเคารพ…. และมีข้อจำกัดบางอย่างที่ทำให้เราไม่สามารถสนิทสนมกันได้มากเท่ากับเพื่อนเพศเดียวกัน

เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นต้องอยู่ตรงนั้นเสมอยามที่ฉันต้องการ….. เพียงแค่อยู่ในความทรงจำ…..เอาไว้ให้นึกถึงมาเป็นกำลังใจในการก้าวต่อไป

เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นต้องพบกันเป็นประจำ…..เพียงแค่ฉันมองจากภาพถ่าย….. แล้วความทรงจำต่างๆ ระหว่างเราก็จะทำให้ฉันมีความสุข…..ยิ้มหรือหัวเราะได้

เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นต้องโทรคุยกันทุกวัน…..เพียงแค่เมื่อเวลาผ่านไปแสนนาน….. เมื่อได้มีโอกาสโทรหากันอีกครั้ง…..เรายังสามารถมีเรื่องราวมาแบ่งปันแก่กันและกันได้เหมือนวันก่อน


เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นต้องชอบสิ่งใดๆ ก็ตามเหมือนกัน…..เพียงแค่เมื่อถึงเวลาที่ต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง….. เราจะเลือกโดยใช้เหตุผลของความเป็นเพื่อน…..ทำให้สามารถพอใจกันทั้งสองฝ่าย

เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นต้องเป็นคนสำคัญในกลุ่มคนหมู่มาก….. เพียงแค่เป็นคนสำคัญ…..ในใจของฉัน

เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นต้องมีฉันเป็นเพื่อนเพียงผู้เดียว…..เพียงแค่อยากให้รู้ไว้ว่าฉันมั่นใจในความเป็นเพื่อนระหว่างเรามาก….. มากจนไม่มีการระแวงหรือการน้อยใจใดๆ…..หากเพื่อนสนิทของฉันจะไปใช้เวลากับคนอื่นๆในชีวิต…..มากกว่าที่ใช้เวลากับฉัน

เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นจะต้องอยู่ใกล้กัน…..เพียงแค่เมื่ออยู่ไกลกัน…..เรายังคงนึกถึงกันและกันในบางเวลา

เพื่อนสนิท! ของฉัน…..ไม่จำเป็นจะต้องรู้เรื่องทุกอย่างของกันและกัน….. เพียงแค่รู้เรื่องทุกอย่างที่เราตัดสินใจแล้วว่าจะนำมาแบ่งปันซึ่งกันและกัน….. แม้ว่าเรื่องนั้น…..จะเป็นแค่เสี้ยวหนึ่งในเรื่องราวชีวิตอันมากมายมหาศาลของเราก็ตาม

เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นต้องทนนิสัยทั้งหมดของฉัน…..เพียงแค่บอกฉันให้ปรับปรุงตัว…..และพร้อมที่จะรับฟังในสิ่งที่ฉันอธิบายหรือบอกให้ปรับปรุงตัวบ้าง

เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เหมือนใครๆ ด้วยหวังว่าจะทำให้ตัวเองดูดีขึ้น …..เพียงแค่เป็นตัวของตัวเองอย่างที่เป็นเมื่อเราคบกันในตอนแรก…..ก็ดีที่สุดแล้ว

เพื่อนสนิทของฉัน…..ไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องเป็นเพื่อนสนิทของเขา…..เพราะคนเราต้องมีบ้างที่คิดไม่เหมือนกัน….. เพียงแค่อยากให้พวกเขารับรู้ในมิตรภาพที่ฉันมีให้…..แม้ไม่มากพอที่จะมีค่าสำหรับเขา….. แต่มันมีค่าเหลือเกินสำหรับตัวฉันที่เต็มใจจะมอบให้ใครๆ ….. ฉันได้แต่หวังเพียงว่า…..ฉันจะเป็นเพื่อนสนิทของเพื่อนสนิทของฉัน…

๐♥๐ เพราะ เทอคือเพื่อนสนิทของฉัน ๐♥๐

3月23日

Love mean ?

"รัก" ไม่มีคำว่าเศร้า ทุกข์ ขมขื่น หรืออะไรที่ทำให้รู้สึกไม่ดี…



"รัก" มีแต่สิ่งดีๆ ให้กันและกัน

สิ่งไม่ดีที่เกิดขึ้นไม่ได้เกิดจาก "รัก" แต่เกิดจากการคาดหวัง



ที่แต่ละคนคิดว่าหากรักกันแล้ว… ต้องทำให้ได้ทุกอย่าง

ในความเป็นจริงแล้วใช่อย่างนั้นหรือ…

การคาดหวังเกิดขึ้นได้กับทุกคน…

แล้วจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อสิ่งที่คาดหวังของคนสองคนไม่ตรงกัน…

คุณคงนึกภาพออก…



แล้วถ้ายิ่งคุณทำอะไรให้กับคนที่คุณรักแล้วแต่ไม่ตรงกับที่คนรักคุณคาดไว้สิ่งนั้นก็หมดความหมาย…

คนทำก็หมดกำลังใจ ทำตั้งเยอะไม่ได้อะไร ตอบแทนเลย

จึงกลายเป็นการเรียกร้องเกิดขึ้น



เมื่อคุณเป็นฝ่ายให้แล้วทำไมอีกฝ่ายไม่เป็นฝ่ายให้บ้าง

โดยคุณอาจลืมไปว่าอีกฝ่ายก็ได้ให้คุณเหมือนกัน

เพียงแต่สิ่งนั้นไม่ได้ตรงกับที่คุณคาดไว้

และมันไม่มีความหมายกับคุณเลย



เมื่อคนสองคนคิดไม่ตรงกัน…ที่ต้องการจะเป็นฝ่ายรับ

หรือเรียกร้องที่จะรับโดยบอกให้อีกฝ่ายเป็นฝ่ายให้…

ความทุกข์ต่างๆ ก็จะตามมา



"รัก" ไม่ต้องคาดหวัง…ทำให้เมื่ออยากทำ…ไม่ต้องรอสิ่งตอบแทน…

และรับในสิ่งที่อีกฝ่ายให้เมื่อเขาอยากให้…ไม่ต้องเรียกร้อง

เป็นตัวของตัวเองในบางครั้ง…โอนอ่อนในบางที …สิ่งดีๆ ก็จะเกิด

"รัก"ก็จะปรากฎ

เลิกกันแล้ว แต่เขากลับมา คุณจะให้อภัย เขาไหม?

ถ้าคุณ รักใครสักคน แล้วเขาก็คบกับคุณ มานานพอสมควร
แต่แล้วช่วงเวลาหนึ่ง คุณไม่มีเวลาให้เขาเลย
เขากลับมีข่าวร้ายมาบอกคุณว่า
เลิกกันเถอะ ...
และเขาก็บอกว่า เขาแอบชอบเพื่อนเรา
เพราะทั้งอ่อนหวาน พูดจาเสียงหวานเข้าหู เรียบร้อย กิริยามารยาทดี
ต่างจากเราที่ไม่ได้เรียบร้อย แล้วก็ไม่ได้เสียงหวานอย่างเขาคนนั้น

แต่ไม่นานนัก เขากลับมาขอคืนดีกับคุณ
เขาบอกคุณว่า สิ่งที่เขาคิดไว้ ว่าเพื่อนเขา จะดีทุกอย่าง ซึ่งผิดคาด
เขาไม่ได้เรียบร้อยอย่างที่คิด ไม่ได้เป็นคนหวานอย่างที่คิด
ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว คุณจะให้อภัย แล้วคบกับเขาอีกครั้งไหม
3月15日

ขวดแก้ว กับ ความรัก

ขวดแก้ว กับ ความรัก
หยิบขวดแก้วมาหนึ่งขวด มีคนรักหนึ่งคน
เติมน้ำในขวดแก้ว ครึ่งขวด หยิบต้นไม้ ใส่ลงไป
เติมเต็มให้กับคนรัก  ดูแล ห่วงใย เอาใจใส่กันและกัน

นำต้นไม้ในขวดแก้วไปวางไว้ในที่ ที่ เห็นว่าสมควร
เก็บเอาคนรักไว้ในใจ ให้อิสระ ซึ่งกันและกัน

ต้นไม้ในขวดแก้ว ไม่ต้องดูแลเอาใจใส่ตลอดเวลา นาน ๆ เติมน้ำให้มัน
คนรัก ไม่จำเป็นต้องเห็นหน้ากัน หรืออยู่ด้วยกันตลอดทั้งวัน
แต่ไม่ลืมว่าเรามีกันและกัน

ต้นไม้ในขวดแก้ว อยู่ได้ตามลำพัง ในขวดแก้วต้นเดียว ได้ตลอดไป
คนรักต่างคนต่างอยู่ แต่ไม่ตลอดไป
เมื่อถึงเวลาอันควรเมื่อใด เราจะไม่แยกจากกัน

ต้นไม้ในขวดแก้ว ไม่มีวันตาย ถ้าไม่ขาดน้ำ
คนรัก ไม่มีวันพรากจากกัน
ถ้าหมั่นดูแลหัวใจของกันและกัน ที่สำคัญ คือการซื่อสัตย์ต่อคนรัก

ต้นไม้ในขวดแก้ว แตกสลายได้ง่าย เมื่อเผลอไปปัด
หรือวางในพื้นที่ไม่เรียบ – หมิ่นเหม่
คนรัก แตกแยกจากกันได้ยาก
หากไม่แก้ปัญหา หันหน้าเข้าหากัน
เอาเหตุผลมาคุยกัน ให้เกียรติกัน

ทำไมต้นไม้ในขวดแก้ว ถึงไม่ตาย เมื่อมันไม่มีดิน
เพราะต้นไม้บางตันหยั่งรากได้ทั้งในน้ำ หรือ ใต้ดิน
ทำไมคนรักไม่หวงแหน หรือ ระแวง ว่าอีกคนมีใครซ่อนไว้หรือเปล่า
เพราะรากฐานของคนสองคนอยู่ที่การไว้ใจ

ดังนั้น ตันไม้ในขวดแก้ว จึงดูแล ได้ง่าย
เมื่อรู้ว่ามันเป็นพืชชนิดใด

แต่……คนรัก….ยากนัก หากไม่รู้จักเอาใจเค้ามาใส่ใจเรา
ไม่รู้จักการให้อภัย ไม่รู้จักการไว้ไจ เราก็จะไม่มีวันรู้จัก…
ความ…ที่แท้จริง………

ความทรงจำความเจ็บปวด <<< ^^a

เก็บไว้ในความทรงจำ...
นานมาแล้ว........
มีผู้หญิงคนนึง หลงรักผู้ชายคนนึงด้วยหัวใจ
ซึ่งผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนดีอะไรมากมาย
ผู้ชายคนนี้ไม่มีคุณสมบัติเป็นชายในฝันของเธอ
ผู้ชายคนนี้เคยทำให้เธอมองเค้าในแง่ร้ายมาก่อน
แต่สุดท้ายแล้ว... เธอก็หลงรักเค้า
เพราะอะไร....

ไม่มีเหตุผล......

ไม่มีคำอธิบายว่าทำไม....

เธอเก็บความรู้สึกของเธอไว้ ไม่เคยบอกใคร
แต่จะเจ็บปวดทุกครั้งที่มันต้องแกล้งทำเป็นเกลียดเขา
เหตุผล คือ เค้ากำลังรักอยู่กับเพื่อนสนิทอีกคนนึงของเธอ
เวลาผ่านไป เค้าและเพื่อนของเธอเวลาที่มีปัญหากัน
เพื่อนของเธอมักจะเอามาเล่าให้เธอฟังเสมอเกี่ยวกับเขา
ตลอดเวลาเธอรับรู้เรื่องราวของเขา....
ตลอดเวลาเธอแอบเข้าใจในสิ่งที่เขาทำ ที่บางทีคนอื่นอาจไม่เข้าใจ
แต่เธอก็ทำอะไรมากมายไม่ได้...
นอกจากให้คำแนะนำกับเพื่อนของเธอเกี่ยวกับเรื่องเขา

เวลาผ่านไปนานเกือบปี เพื่อนของเธอและเขาเลิกกัน...

(คุณบางคนอาจจะมองว่าเป็นโอกาสเหมาะของเธอที่จะเข้าไปหาเขา)

แต่ ป่าว... เธอไม่ได้ทำอย่างนั้น
ด้วยเหตุผลที่เธอนึกถึงมิตรภาพของเธอและเพื่อน
เธอไม่สามารถบอกความรู้สึกของเธอกับเขาได้
และเพื่อนของเธอก็ยังคงลืมเค้าไม่ได้...

แต่เหมือนชีวิตของเธอเล่นตลก...
วันนึงเค้าคนนั้นเริ่มรู้ว่า เธอรักเค้า
เธอมีโอกาสได้คุยกับเค้าทางโทรศัพท์
แต่เธอไม่ได้เปิดเผยถึงตัวจริงของเธอ ด้วยเหตุผลเดิม
เวลาอันสั้นที่เธอได้คุยกับเค้าได้รับรู้ถึงปัญหาของเขา
เธอมีความสุขที่ได้เป็นส่วนนึงที่ทำให้เค้าสบายใจ
เธอกลายเป็นผู้หญิงปริศนาในจินตนาการของเขา
เธอมีความสุข ที่เค้าได้รู้ว่าเธอรักเค้า...
เธอมีความสุขที่จะรักเค้าเท่านี้

แต่ช่วงเวลาของเธอสั้นมาก...
เพื่อนของเธอบอกกับเธอว่ายังรักเค้า...
ครั้งแรกที่เธอได้ยิน เธออยากจะร้องไห้ออกมา
แต่เธอไม่ได้ทำ เธอกลั้นใจพูดกับเพื่อนของเธอ
ว่าให้กลับไปหาเค้าและให้คืนดีกัน

\" ในตอนแรกเธอตั้งใจจะหายไปจากเขา90วัน\"

\"เธอจะใช้เวลา90วันเพื่อพิสูจน์ความรัก\"

แต่จริงๆแล้ว 90วันของเธอ เพื่อจะให้เพื่อนของเธอกลับไปหาเขา

90วันของเธอ คือเวลาที่เธอตั้งใจใช้เพื่อหายไปจากเขา...

แต่สิ่งที่เธอไม่เคยจะลืมไปชั่วชีวิต ไม่ใช่90วัน ไม่ใช่100วัน

\" แต่เป็นชั่วชีวิตนี้ของเธอ เธอไม่เคยลืมเลยว่า เธอเคยรักเค้าคนนี้มากที่สุด \"

\" เค้ายังอยู่ในความรู้สึกของเธอไปตลอดกาล...\"

ที่เธอเลือกที่จะเดินไปจากเขาก็เพราะว่าเธอต้องการที่จะเลือกมิตรภาพ
ถึงแม้ว่า สุดท้ายเธอจะไม่ได้ลงเอยและใช้ชีวิตกับเขาในปัจจุบันนี้
ถึงแม้เค้าคนนั้นอาจจะยังไม่ได้จางหายไปจากความรู้สึกของเธอ
แต่เธอก็จะยังสามารถเริ่มต้นใหม่กับใครสักคนได้
โดยเก็บเค้าคนนั้นไว้เป็นภาพความทรงจำที่ดีในครั้งหนึ่งของความรัก
และเธอยังสามารกรักษามิตรภาพระหว่างเพื่อนเอาไว้ได้ด้วย
บทสรุปของความรักครั้งนี้ของเธอ มันอาจทำให้เธอเจ็บปวดในคราวแรกก็จริง
แต่หลังจากนั้นมันจะเริ่มดีขึ้น ชีวิตคนเรามีทั้งสุข ทุกข์ สมหวังและไม่สมหวัง
บางทีเค้าคนนั้นก็อาจจะไม่ใช่คนที่สวรรค์จะประทานให้กับเธอ
และในวันนึงเมื่อเธอพบกับคนที่ใช่จริงๆเธอก็จะมีความสุขและไม่เจ็บปวดอีกแล้ว

ความทรงจำความเจ็บปวดในคราวแรกเหมือนกับแผลเป็น
แม้ว่า มันยังเป็นแผลเป้นที่ติดอยู่กับคุณอยู่
เป็นเครื่องเตือนถึงความทรงจำหรือเหตุการณ์ในอดีต
แต่ปัจจุบันแผลนั้น มันก็ไม่ได้เจ็บเหมือนคราวแรกแล้วไม่ใช่หรือ...

ขอให้ทุกคนพบกับความรักที่บริสุทธ์ผุดผ่อง ^^
3月13日

เรื่องลับๆ เกี่ยวกับความรัก

มีความลับเกี่ยวกับความรักอีกมากมายหลายอย่าง
ที่เรายังต้องค้นหากันต่อไป แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากเกินเข้าใจ
ยิ่งค้นหาก็จะทำให้เรารู้ซึ้งถึงคุณค่าของมันมากขึ้น

ความรักเริ่มจากความคิด
เพราะความคิดเป็นจุดเริ่มต้นของความรัก
บางทีความรักก็ทำให้เราเปลี่ยนแปลงความคิดอย่างที่เคยเป็น
ต้องปรับปรุงในสิ่งที่เราเคยทำ เพียงเพื่อให้เข้ากับใครอีกคน

ความรักทำให้เกิดความเคารพ ศรัทธา
คุณไม่สามารถรักใครได้หรอกถ้าคุณไม่รู้สึกเชื่อมั่นเป็นอันดับแรก
และคนแรกที่คุณต้องศรัทธาเชื่อมั่น นั่นก็คือตัวคุณเอง

ความรักคือการให้
ถ้าคุณต้องการที่จะได้ความรักสิ่งที่คุณต้องทำก็คือรู้จักให้ด้วย
ยิ่งให้คุณก็จะยิ่งได้รับ สูตรลับของความสุข
และทำให้มิตรภาพยืนยาวที่คุณควรจะจำเอาไว้เสมอ
ก็คืออย่าถามว่าคนอื่นให้อะไรคุณบ้าง
แต่ให้ถามว่าคุณทำอะไรให้คนอื่นบ้างจะดีกว่า

ในความรักมีมิตรภาพซ่อนอยู่
อยากได้รักแท้ก็ต้องหาเพื่อนแท้ให้ได้ซะก่อน
การจะรักกันได้ไม่ใช่แค่มองตา . . .
แต่อยู่ที่ว่าต่างคนต่างมีอะไรที่ตรงกันรึเปล่า
หากจะรักใครอย่างจริงใจคุณควรจะรักในสิ่งที่เขาเป็น ไม่ใช่แค่ภาพที่คุณเห็น
มิตรภาพก็เหมือนกับปุ๋ยที่ช่วยทำให้ความรักเบ่งบานเติบโตทุกๆ วันนั่นเอง

การสัมผัสกันจะช่วยสานต่อความรักให้ดีขึ้น
เคยรู้สึกดีใช่มั้ยเวลาที่มีใครมาโอบใหล่หรือกอดคุณ
การสัมผัสกันจึงเป็นการแสดงออกอย่างหนึ่งที่มีพลัง
ช่วยทลายกำแพงแห่งความชิงชังไม่เข้าใจได้อีกด้วย
น่าแปลกที่มันสามารถเปลี่ยนแปลงอารมณ์ . . .
และท่าทีที่แข็งกร้าวให้เบาลงอย่างได้ผล


อยากรักต้องรู้จักปลดปล่อย
ถ้าคุณรักใครจงปล่อยให้เขาเป็นอิสระบ้าง
คุณเองก็รู้สึกอึดอัดใช่มั้ย ถ้าหากมีใครมาล่ามโซ่คุณ
จงเรียนรู้ที่จะให้อภัยและลืมอดีตที่ไม่ดีมาก่อน
ปลดปล่อยความกลัวภายในใจให้ความยุติธรรม ลดทิฐิ และเงื่อนไขต่างๆซะบ้าง
บอกตัวเองว่า แต่นี้ไปเราจะทิ้งความกลัวทั้งหมด
และอดีตจะไม่มีผลอะไรต่อตัวเราอีก นับจากวันนี้ไปเราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ซะที

ชีวิตจะเปลี่ยนไป เมื่อเราเรียนรู้ที่จะเปิดใจให้กว้างและซื่อสัตย์ต่อกัน
คุยกับคนที่คุณรัก อย่ากลัวที่จะพูดคำวิเศษ 3 คำว่า “ฉันรักเธอ”
อย่าปล่อยให้โอกาสผ่านไป คุณควรจะบอกรักก่อนจะจากกันทุกครั้งเสมอ
เพราะบางทีคุณอาจจะได้เจอกันครั้งสุดท้ายก็ได้ใครจะไปรู้

แก่นแท้ของความรัก คือการไว้ใจกัน
ถ้าคุณไม่เชื่อใจกัน ใครคนนึงก็จะเป็นคนระแวง กังวลและหวาดหวั่น
ส่วนอีกคนก็จะรู้สึกอึดอัดใจ
คุณไม่อาจรักใครจริงๆ ได้ถ้าคุณไม่ไว้ใจเขาอย่างแท้จริง

3月5日

เวลา & นาฬิกา

แปลกมั๊ย..ใครๆ ก็คิดว่า เวลากับนาฬิกาเป็นสิ่งที่คู่กันเสมอ
จิง ๆ แล้ว มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นซักหน่อย

เวลา... เดินไปข้างหน้า
นาฬิกา.. เดินอยู่ที่เก่า

เวลา.. เราไม่อาจย้อนกลับ
นาฬิกา.. เราหมุนย้อนมันได้

เวลา.. เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน
นาฬิกา.. เสียก็ซ่อม หรือซื้อใหม่ไปเลย

เวลา.. ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกะอะไร
นาฬิกา.. ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมันมาทั้งนั้น

แล้วอย่างนี้ มันจะคู่กันได้ยังไง ในเมื่อมันแตกต่างกันเหลือเกิน
แต่ถามหน่อย.. ถ้าไม่มีนาฬิกา จะรู้เวลามั๊ย

หรือถ้ามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา จะมีประโยชน์อะไร
ถึง 2 สิ่งจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามันจะคู่กันแล้ว
ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแต่จะมองเห็นมันรึป่าว

ฉันกับเค้า.. อาจไม่มีอะไรเหมือนกัน
ฉันกับเค้า.. มีความคิด และวิถีชีวิตที่ต่างกัน
ฉันกับเค้า.. อาจเดินกันคนละเส้นทาง
ฉันกับเค้า.. อาจมีความฝันที่ห่างไกลกัน
 
ฉัน.. อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า
หาสิ่งใหม่ๆที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง
เค้า.. อาจเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ
ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ

ฉันอาจไม่พบกับเค้าเลย ถ้าฉันยังดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า
ฉันอาจไม่พบกับเค้าเลย ถ้าฉันไม่มองไปข้างหลัง
เค้ายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังอยู่แบบเดิมๆ
เค้ายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของเขาไป
แต่ฉันยังเฝ้ามอง เฝ้ารอ ความแตกต่าง อาจสร้างกำแพงบังเค้าไว้
แต่ฉันยังเชื่อมั่น ว่าซักวัน สิ่งนั้นน่ะแหละ ที่จะเชื่อมโยงใจเราเข้าหากัน

ความแตกต่าง จะเติมเต็มส่วนที่เราขาดหาย
และสุดท้าย ก็จะเหลือเพียงแค่คำว่า..
** กันและกัน **
เหมือนกับเวลาและนาฬิกา ที่ยังคู่กันเสมอมา และตลอดไป

3月3日

Love.... From the difference

Love.... From the difference
 
คนบางคนชอบพูดว่า... ความแตกต่างมักทำให้เราห่างเหิน

แต่ก็มีบางครั้ง... ที่ความแตกต่างก่อเกิดความสัมพันธ์

เกิดความพอดี....ขาด....มีคนช่วยเติม

ไม่รู้...มีคนรู้

บางที..ศัตรูอาจเปลี่ยนเป็นมิตร..ถ้าเราเปลี่ยนมุมมอง

ลองมองดูสิว่า

ความน่ารักอยู่ตรงไหน...จากความต่างที่คุณสัมผัส

บางที...

แค่คุณยอมรับความต่างนั้น

ความงามของมิตรภาพ...ก็เริ่มหว่านเมล็ดในใจคุณแล้ว

ยอมรับความขัดแย้ง...ความแตกต่างก็จะเพิ่มความสมบูรณ์

ในเมื่อเป็นดอกไม้คนละชนิด

แล้วจะเปรียบเทียบความงามได้อย่างไร

ในเมื่องามกันคนละแบบ... เติบโตกันคนละวิถี

เพียงคุณมองเห็น...

ความรักก็จะเกิดขึ้นในความแตกต่าง...

"Life.... in your memory"

"Life.... in your memory"
 
เราใช้ชีวิต.... ผ่านความทรงจำมากมาย

บ้างก็หน้าจดจำ... บ้างก็ไม่น่าจดจำ

ครั้งหนึ่ง.. ที่เราเคยล้ม

ครั้งนั้น.. เราก็ลุกมาแล้ว

หากลองนั่งมองย้อนไปยังวันเก่าๆ

บางคนบอกว่า.... ไม่อยากจำเรื่องที่ไม่น่าจำ

แต่คำว่า " ไม่อยากจำ " เรานำมาใช้แทนที่คำว่า " ไม่เคยลืม" ต่างหาก

เราไม่เคยลืม.. เรื่องที่เราไม่อยากจำ

ไม่งั้น!! เราจะพูดว่า "ไม่อยากจำ" ทำไม ??

 
คราวนี้.. เราลอง ยอมรับความจริง .. นึกถึงมันดูบ้าง

บางที... เรื่องราวเลวร้ายเหล่านั้น

มันก็ให้อะไรบางอย่างกับเรา

มันทำให้เราเรียนรู้.... เพื่อที่จะไม่ให้ตัวเองเจ็บอีก

มันทำให้เราตั้งสติได้ดีขึ้น.. คิดได้มากขึ้น

และทุกๆการดำเนินไปของชีวิตในเวลาต่อมา

ล้วนกลั่นกรองผ่านความทรงจำในเหตุการณ์เหล่านั้นมาด้วย

ถ้าเราลองคิดดีๆ....

วันนี้.... วันที่เราได้ลองนั่งทบทวนชีวิตที่ผ่านมา

วันที่เรากำลังค้นหา....

และคัดสรรสิ่งดีๆให้กับชีวิตเรา

เราคงได้นั่งพักซะบ้าง....

ถ้าเราไม่เคยเหนื่อยและล้มเจ็บมาก่อน

....ขอบคุญ... ทุกๆความทรงจำ

>>> ที่เราไม่เคยลืม <<<

ฉันผิดไหมที่ทำกับคนที่จริงใจอย่างนั้น?

ฉันเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีผู้ชายมาชอบ มามอบความรักให้
ซึ่งแน่นอนว่ามันฟังดูแล้วเป็นเรื่องที่ดีไม่น่าจะมีอะไร
เพียงเเค่ฉันรับรักเขาคนนั้นคงจะพอ
แต่....มันไม่ได้ง่ายอย่างนั้น

ฉันคิดว่าความรักของคนเราต้องการส่วนประกอบหลายอย่าง
ไม่ใช่ว่ารักอย่างเดียวแล้วจะคบกันได้ตลอดไป
มันควรมีความเข้าใจความห่วงใย และนิสัยที่เข้ากันได้

แต่เขาคนนั้น รัก ด้วยความหลง รักจนเกินความพอดี
รักจนฉันรู้สึกว่าตัวฉันขาดความเป็นส่วนตัว
เพื่อนๆ ก็เข้าใจผิดว่า เขารักฉันก็ดีแล้ว
แต่สำหรับฉัน...มันไม่ใช่อย่างนั้น
... มันเป็นรักที่ฉันรู้สึกอึดอัดกับมันมากกว่า

ถ้าปล่อยเวลาให้ผ่านไปฉันก็จะกลายเป็นผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวไปทุกวัน
ปล่อยให้ผู้ชายคนนั้นถลำลึกลงไปในความว่างเปล่าของตัวฉัน
ฉันจึงฝากบอกเพื่อนมาเรื่อย ๆ เพื่อไม่ให้เขาคิดอะไรเกินเลย
และไม่ให้เขาเสียใจ

แต่ดูเหมือนเขาจะไม่เข้าใจอะไรเสียเลย
เขายังคงทำทุกอย่างทำให้ฉันรู้สึกดี
แต่ยิ่งทำมันก็ยิ่งไกลกันออกไปทุกที...โดยที่เขาไม่รู้ตัว
แล้วมาถึงวันนี้ฉันตัดสินใจบอกความรู้สึกทั้งหมดที่ฉันมี

ฉันบอกว่า “ฉันไม่พร้อมที่จะมีความรักในตอนนี้
เพราะทุกวันนี้ฉันก็มีความสุขแล้วมากๆ กับเพื่อนและคนรอบข้าง
ฉันอยากให้เรากลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
จะดีกว่าการที่รักกันแบบแฟน
และฉันจะให้ความสนิทกันได้มากกว่านี้”

แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจ และยังบอกว่าจะรอจนกว่าจะพร้อม
ฉันยกเหตุผลทั้งหมดมาบอกด้วยเสียงที่เห็นใจและยอมรับในตัวเขา
แต่เขาก็ยังยืนยันคำเดิมว่าจะรอ รอจนกว่าฉันจะพร้อม
เขาพูดคำๆ นี้มาพร้อมกับน้ำตาของผู้ชาย

ฉันเริ่มทำอะไรไม่ถูก ทั้งสงสาร กลุ้มใจ
ความรู้สึกปนกันไปจนแยกไม่ออก
แต่ก็ต้องทำเหมือนไม่มีอะไรเมื่อมาเจอเพื่อนๆ ซึ่งมันทำยากนะ
บอกเลยว่ายากมากๆ กับการที่ต้องเก็บความรู้สึกทั้งหมด
..แล้วฝืนยิ้มออกมาอย่างไม่มีอะไร

ฉันผิดรึป่าวที่ทำกับคนที่รักฉันด้วยความจริงใจ
กับคำที่ฉันพูดไป ฟังดูโง่นะ ที่เจอกับผู้ชายดีๆขนาดนี้เเล้วปล่อยไป
แต่ฉันไม่พร้อม....จริงๆ